Η Άρτα τιμά την βασίλισσά της Αγία Θεοδώρα – Λαμπρές οι εκδηλώσεις για την πολιούχο

Μαρία Παπαθεοδώρου

Με λαμπρές εκδηλώσεις η Άρτα τίμησε την πολιούχο της Αγία Θεοδώρα. Η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία εψάλλει το πρωί της Τετάρτης στο βυζαντινό Ναό της Αγίας Θεοδώρας, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέα και των Μητροπολιτών Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου και Άρτης κ. Καλλινίκου.

Ακολούθησε η λιτάνευση της Ιερής Εικόνας και της λάρνακας με τα λείψανα της πολιούχου στην πόλη της Άρτας.
Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε η Γενική Γραμματέας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης κα. Όλγα Καφετζοπούλου ενώ παρίστατο και ο Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης.
Ξεχωριστή ήταν η παρουσία της Φιλαρμονικής της Πολεμικής Αεροπορίας με την συναυλία της οποία ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις το μεσημέρι της Τετάρτης στην πλατεία Αγίου Δημητρίου.
Η Θεοδώρα Πετραλίφαινα ή Αγία Θεοδώρα της Άρτας ήταν σύζυγος του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄. Γεννήθηκε και ανατράφηκε περί το έτος 1210 μ.Χ. στα Σέρβια της Μακεδονίας. Πατέρας της ήταν ο Σεβαστοκράτωρ Ιωάννης Πετραλίφας κυβερνήτης της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, Μητέρα της ήταν η Ελένη που καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Με τον θάνατο του πατέρα της, την περίοδο 1224 – 1230, την Θεοδώρα ανέλαβε υπό την προστασία του ο Δεσπότης της Ηπείρου Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας. Ο διάδοχος του στο Δεσποτάτο ήταν ο ανιψιός του Μιχαήλ Β’ Κομνηνός Δούκας, νόθος γιος του ετεροθαλούς αδελφού του Μιχαήλ Α΄ Κομνηνού Δούκα του ιδρυτή του Δεσποτάτου. Ο Μιχαήλ Β΄ περνώντας από τα Σέρβια που ζούσε η Θεοδώρα εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της και την παντρεύτηκε αμέσως μετά την άνοδο του στο Δεσποτάτο της Ηπείρου με πρωτεύουσα την Άρτα .

Η Θεοδώρα, φύση ιδιαίτερα ευαίσθητη και αφιερωμένη στο Θεό δεν μπορεί να ακολουθήσει τους κοσμικούς ρυθμούς ζωής του συζύγου της και γίνεται όλο και περισσότερο υπόδειγμα αφιερωμένης και φιλάνθρωπης βασίλισσας. Ο Μιχαήλ άρχισε να ζει με τις ερωμένες, μια από αυτές ήταν η Αρτινή αρχόντισσα Γαγγρινή την οποία μετέφερε στα ανάκτορα. Η Θεοδώρα δεν μπόρεσε να αντέξει την ντροπή και αυτοεξορίστηκε, έζησε πέντε χρόνια κάτω από άθλιες συνθήκες και φτώχεια σαν απλή χωρική μονάχα από τα αγαθά που μπορούσε να της προσφέρει η φύση. Σε αυτή την κατάσταση, την βρήκε ο ιερέας του χωριού Πρένιστα στο σημερινό Κορφοβούνι Άρτας, την πήρε μαζί του και έζησε υπό την προστασία του το υπόλοιπο διάστημα της εξορίας. Ο λαός της Άρτας με επικεφαλής τους άρχοντες του αγανακτισμένος από τη συμπεριφορά του Μιχαήλ εξεγέρθηκε, ο Μιχαήλ Β΄ αναγκάστηκε να διώξει την Γαγγρινή από τα ανάκτορα και να ζητήσει από την Θεοδώρα να επανέλθει, από τότε έζησαν μαζί μέχρι τον θάνατο του συζύγου της.

Η Βυζαντινή εκώρα δεν μπόρεσε να αντέξει την ντροπή και αυτοεξορίστηκε, έζησε πέντε χρόνια κάτω από άθλιες συνθήκες και φτώχεια σαν απλή χωρική μονάχα από τα αγαθά που μπορούσε να της προσφέρει η φύση. Σε αυτή την κατάσταση την βρήκε ο ιερέας του χωριού Πρένιστα στο σημερινό Κορφοβούνι Άρτας, την πήρε μαζί του και έζησε υπό την προστασία του το υπόλοιπο διάστημα της εξορίας. Ο λαός της Άρτας με επικεφαλής τους άρχοντες του αγανακτισμένος από τη συμπεριφορά του Μιχαήλ εξεγέρθηκε, ο Μιχαήλ Β΄ αναγκάστηκε να διώξει την Γαγγρινή από τα ανάκτορα και να ζητήσει από την Θεοδώρα να επανέλθει, από τότε έζησαν μαζί μέχρι το τέλος της ζωής τους.
Η Θεοδώρα συνεχίζει το έργο της φιλανθρωπίας που είχε ξεκινήσει ενώ ο Μιχαήλ επιδίδεται σε έργα μετανοίας και έχτισε δύο ναούς, τον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, τη Μονή Κάτω Παναγιάς, τη Μονή του Αγίου Γεωργίου και τη Μονή της Παναγίας της Παντάνασσας έξω από την Φιλιππιάδα. Η Θεοδώρα και ο Μιχαήλ αποκτούν άλλα τέσσερα παιδιά, τον Ιωάννη, το Δημήτριο, την Ελένη και την Άννα. Η Θεοδώρα ίδρυσε επίσης τον Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άρτα όπου αποσύρθηκε σαν μοναχή μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1268 και έζησε εκεί μέχρι τον δικό της θάνατο το 1280 σε ηλικία 70 ετών. Τάφηκε στον νάρθηκα του Ναού μέχρι την ανακομιδή των λειψάνων της που τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα και παραμένουν στο Ναό που σήμερα φέρει το όνομά της. Ανακηρύχθηκε Αγία και πολιούχος της Άρτας και η μνήμη της τιμάται στις 11 Μαρτίου.